Maronici


Maronici

Maronici to chrześcijanie wschodni pozostający wierni Biskupowi Rzymu. Są największą grupą wśród wyznawców chrzescijaństwa na Bliskim Wschodzie. Obecnie zamieszkują głownie Liban, choć wspólnoty maronickie można spotkać również w Syrii, na Cyprze, czy w Turcji (dawna emigracja), w obu Amerykach, Europie Zachodniej i Australii (emigracja od XIX w.). Szacuje się, że wśród libańskich emigrantów żyje na świecie około 4 milionów chrześcijan rytu maronickiego.

Kościół maronicki bierze swoją nazwę od żyjącego na przełomie IV i V w. mnicha i ascety - Marona (Marouna). On to żyjąc na terenie obecnej `Syrii gromadził wokoło siebie chrześcian, którzy utworzyli pierwsze wspólnoty maronickie. Msza święta w kościele maronickim do dziś odprawiana jest według rytu ustalonego jeszcze przez św. Marona. Najazd Bizancjum i inwazja muzułmanów skłoniła maronitów do ukrycia się w dolinach Gór Libanu, gdzie tworzyli dość hermetyczną grupę wyznaniową i udało im sie uniknąć wpływów innych religii i kultur. 

 

W czasach pierwszej wyprawy krzyżowej maronici współpracowali z europejskimi rycerzami przybyłymi, by wyzwolić Ziemię Święta. W XII w. patriarcha maronicki odnowił przysięgę wierności papieżowi. Po raz pierwszy od wieków maronici wyszli z ukrycia, niestety po upadku ostatniej krucjaty stali się obiektem wzmożonych prześladowań przez muzułmanów.

 

W XVI w. za pontyfikatu Grzegorza XIII  Stolica Apostolska czyniła starania by kościół maronicki zbliżył sie do kościoła rzymskiego, założono wtedy w Rzymie szkołę - Kolegium Maronickie. Wiek XVII to czas wzmożonych kontaktów kulturalnych maronitów z Europą, szczególnie Francją, wtedy też zostaje założony pierwszy maronicki zakon, korzystający z przykładu zakonników przybywających na przestrzeni wieków z Europy.

Wiek XVIII to potwierdzenie wierności Stolicy Apostolskiej przez synod w Louaizeh.

Wiek XIX przyniósł krawawy konflikt z druzami i wielką emigrację maronitów. W II poł. wieku XIX Turcy przyznali maronitom autonomię w ramach Imperium Osmańskiego, utrzymaną w czasach mandatu francuskiego po konferencji w Wersalu (gdzie nawet mieli swojego reprezentanta).

 

Obecnie Prezydent Republiki w i Zwierzchnik Sił Zbrojnych w LIbanie - muszą być wybrani spośród maronitów - stanowi o tym Pakt Narodowy podpisany w 1943 roku po uzyskaniu niepodległości. W parlamencie zaś zasiada 34 wyznawców kościoła maronickiegu (z 64 chrześcijan i 128 wszystkich członków parlamentu).

Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem